دو سه ماهی هست که اینجا چیزی نمینویسم شاید به خاطر اتفاقای مختلف...گاهی احساس میکنم چقدر خوشبختم گاهی احساس میکنم در اوج استیصالم...مهم نیست دکترا قبول نشدم ...مهم نیست این اواخر کسی ازم خواستگاری کرد که 12 سال ازم بزرگتر بود و من غصه خوردم که مثلا چی فکر کرده...مهم نیست از کسی خوشم میومد بهم پیشنها...

گاهی فقط کافیه یه جایی از زندگیت کمی تنبلی کنی...حالا بقیه زندگیت هر چی میخوای بدو...هیچ فایده ای نداره...

دل من دردایی کشیده که...در عجبم چطور هنوز هم هست...انگار پام مونده تا روزی غرق لذتم کنه...هنوزم امیدواره...با اینکه همین چند دقیقه پیش باز هم دردش گرفت...

میگه نمیدونم چرا امروز مهتابی تیر برق کوچه دیرتر از دیروز و همیشه روشن شد؟!!!

عادت بد باقيمانده از دوران دانشجويي كار دستم داد... غذاي يخي و يخچالی اونم از نوع قرمه سبزیش...هیچی دیگه الان دارم با معده درد دست و پنجه نرم میکنم ، خیلی وقت بود معده م باهام مهربون بوداااا، قدر ندونستم ،درسامم مونده ...

4 هفته مونده.... هيچ وقت توی زندگیم انقدر تلاش نکرده بودم هر چند فکر میکنم کم بوده ولی همینشم هیچوقت انجام نداده بودم تا حالا... این از دستم بر میومد....

باز هم اون دردد لعنتی...باز هم احساس سرد شدن و گرم شدنت در هر لحظه و عق زدن های پیاپی...+ نوشته شده در  پنجشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۵ساعت 20:44  توسط پری  |  Let's block ads! (Why?)

امشب یادش افتادم، چند بار نام کاربری و عبور رو زدم تا بالاخره درست از اب درومد ، من الان در میانه ی سی و دو سالگی ام...یک دختر سی و دو ساله و ...و .... بازم کنکوری :))+ نوشته شده در  دوشنبه نهم بهمن ۱۳۹۶ساعت 23:12  توسط پری  |  Let's block ads! (Why?)

گاهی انقدر میر نجم از یه حرف ساده....اما نه ! زیاد هم ساده نیستند ،چون جایی رو نشون میگیرند که نباید...من چقدر این روزها محتاج خبرهای خوبم و چقدر خوبه